Kormorany wiele latają. Mają bardzo silne skrzydła i są niezwykle wytrwałe. Dzięki temu mogą przelecieć aż 100 kilometrów nie odpoczywając ani przez chwilę. Pokonują takie odległości bardzo często, latając od miejsca noclegowego do swego zbiornika wodnego, nad którym łowią ryby. Poruszają się po niebie najczęściej w niewielkich, kilkuosobnicznych grupach, choć zdarzają się i większe, kilkudziesięcioosobnicze grupy. Bardzo rzadko kormorany latają pojedynczo. Jeżeli leci ich więcej, zawsze ustawiają się w charakterystycznym dla nich szyku w kształcie litery V. Jeden ptak, zmieniany bardzo regularnie przez inne, leci na samym początku szyku, prowadząc. Inne lecą po jego zewnętrznej stronie. W ten sposób kormorany zużywają znacznie mniej energii niż podczas luźnego lotu, zmniejszają bowiem opór powietrza. Kormorany niejednokrotnie pokonują bardzo duże odległości. Dzieje się tak zwłaszcza pod koniec okresu lęgowego - miejsce, w którym odbywa się lęg często jest mocno oddalone od miejsca, w którym ptaki te zimują. Zdarza się, że muszę przelecieć aż 2000 kilometrów na południe, choć przeważnie są to odległości nie przekraczające kilkuset kilometrów. W czasie tych wędrówek są najbardziej zagrożone, bo czasem wpadają w pułapki zastawione na inne ptaki, na przykład na kuropatwy.